Ik moest naar Arnhem voor een familiebezoek. Als ik tijd heb neem ik de toeristische route langs de Lekdijken. Dat landschap daar langs de rivieren is zo mooi.
Twee weken geleden had ik die rit al eens gemaakt. Ze hadden me verteld dat de dijkweggetjes weer open waren voor verkeer. Het asfalt zou prima zijn. Dat was het ook. Maar in Gouda was er een weg opgebroken. Zo kwam ik in de binnenstad terecht.
In Rhenen van hetzelfde laken een pak. Dat kostte een hoop tijd. Dat wilde ik dit keer vermijden. Bovendien was het een leuk idee om nu eens niet die dijken af te rijden. Een rit door de Betuwe maar eens.
En om Gouda's "Glorie" te omzeilen nam ik het pontje Moordrecht-Gouderak. Dat zijn kleine pontjes. Het zijn kopladers. Je kan er niet oprijden en in dezelfde richting eraf.
Je moet er met een auto achteruit op. Het pontje keert dan, eenmaal midden op de Hollandse IJssel beland. Dan kan je aan de overkant normaal vooruit er weer vanaf. De veerstoepen zijn behoorlijk steil. Achteruit de pont op en vooruit er weer af is dus de goede manier.
Met de motor is dat allemaal wat eenvoudiger. Toch was het draaien nog wel wat werk. Daarbij moesten een stel ongeduldige wielrenners zich er zo nodig voor en achterlangs wringen. Maar goed, met wat ellebogenstoom ging het wel.
Toen ik eenmaal bovenaan de veerstoep was nam ik de tijd er een mooie foto van te maken. Deze tweede Pinksterdag waren er twee ponten in de vaart. Die draaiden allebei min of meer tegelijk daar midden op de rivier. Een Ponten Polka, dacht ik bij mezelf.
Op de volgende overvaart kwamen een drietal Harley rijders mee. Die hadden het echt slecht om deze zware machines te draaien. Daar was ik met mijn trouwe Yamaha duidelijk beter af.
En zo reed ik in een prima stemming de dijk af richting Gouda en dan Haastrecht. Dit had ook wel wat tijd gekost, maar wel veel minder. Bovendien was het een leuk gebeuren.
Ik hou van veerponten.
Just
Geen opmerkingen:
Een reactie posten