Dijkentocht

Als ik een bezoek breng aan Arnhem kies ik graag de route langs de Lekdijk. Ik moet er wel de tijd voor hebben. Het moet ook goed weer zijn. Die smalle bochtige wegen zijn geen pretje bij slecht weer.
Gisteren was het weer goed en dus pakte ik op de A12 de afslag Moordrecht. Helaas was er na de Julianasluis bij Gouda een wegopbreking. De wegomleiding was niet bepaald geweldig. Ik heb heel de binnenstad gezien.

Nu is die binnenstad best de moeite waard. Op een goed moment besloot ik zelf een keuze te maken en pakte de eerste weg in de richting Zuid. Ik liet een grof brullende vent achter me. Nou was het een éénrichtingstraat, maar ik had weinig keuze en reed heel rustig.

In Haastrecht naar het zuiden. En dan in Schoonhoven de Lekdijk West op. Naar het Oosten. Het is maar hoe je het ziet.

Ik genoot van het mooie rivierenlandschap daar langs de Lek. Het verkeer was er niet druk. Dat liep allemaal gesmeerd.



Er zijn heel wat extra mooie punten op deze route. Persoonlijk vind ik het hoogtepunt de passage langs Sluis Zuid. Daarna volgt een supermassage over een oud stuk klinkerweg. Goed voor de zadelpijn. En dan draait de weg weer naar het Oosten en rijdt je Wijk bij Duurstede in.

Nou ja, "in"? Je rijdt er meer langs. Langs de oude stadsmuur en langs de mooie oude molen. Die is bovenop een stadspoort gebouwd. Dat maakt hem uniek in Nederland. Rijdend naar het Oosten heb je aan de rechterhand de haven en de rivier. Op de oude stadsmuur is een mooi terras. Daar zaten deze dag dan ook heel wat mensen te genieten van het mooie weer en het uitzicht.

Op dat punt ben ik dan ook gestopt voor het maken van een serietje foto's. Eerst stonden er helaas wat andere voertuigen lelijk in de weg, maar toen ik net besloten had er maar mee te stoppen gingen ze weg. Dus kon ik alsnog aan de gang.

Na deze pauze reed ik verder. Na niet al te lange tijd komt de Rijndijk het plaatsje Amerongen binnen. Dan is het over met de pret. Met mijn Dijkentocht dan. Helaas was in Rhenen ook een hoofdroute opgebroken. Ook hier was de omleiding beroerd aangegeven. Het idee om dan maar verder de A12 te nemen werd afgestraft door een akelig lange verbindingsweg naar Veenendaal. Dat kostte voor de tweede keer erg veel tijd.

Nou ja, het was toch helemaal de moeite waard. Dat rivierenlandschap is één van de mooiste van heel ons land.

Eenmaal thuis natuurlijk de foto's bekeken. Die waren technisch best mooi. Toch mistten ze wat. Pas toen ik een lange smalle uitsnede maakte van de foto met alleen de molen en met mijn motor in de voorgrond had ik er vrede mee.

Kijk zelf maar!